Muziek zonder haast
Sommige festivals vragen om een strak schema. Wonderfeel heeft al jaren een heel eigen karakter. Hier gaat het niet om zo veel mogelijk concerten afvinken, maar om de ruimte nemen om te luisteren, rond te dwalen door de prachtige natuur en je te laten verrassen.
Op het landgoed van Kasteel Groeneveld voelde het festival, inmiddels voor het tweede jaar op deze locatie, al verrassend vertrouwd. Tussen het groen, met muziek die vanuit alle hoeken van het terrein klinkt, ontstaat de unieke sfeer die Wonderfeel Wonderfeel maakt.
Je wandelt zonder vast plan van het ene podium naar het andere en komt onderweg steeds iets tegen wat je aandacht trekt. Een strijkkwartet onder de bomen, een onverwachte improvisatie of een ensemble dat klassieke muziek moeiteloos vermengt met invloeden uit andere genres. Juist die afwisseling maakt dat geen bezoek hetzelfde is.
Productieprijs voor Kri
Naast bekende musici is er ieder jaar ook ruimte voor nieuw talent en nieuwe producties. Een mooi voorbeeld daarvan was de première van Kri, de nieuwe voorstelling van altviolist, zanger en componist Yanna Pelser. Samen met poppenspeler Alexander Brouwer bracht zij een voorstelling waarin muziek, beweging en poppenspel elkaar voortdurend versterkten.
Kri draait om de manier waarop we elkaar ontmoeten, of juist langs elkaar heen leven. Zonder het verhaal nadrukkelijk uit te leggen, ontvouwden thema’s als vervreemding, eenzaamheid en verbinding zich op een heel natuurlijke manier. De muziek gaf de emoties kleur, terwijl de pop door het verfijnde spel van Brouwer verrassend menselijk aanvoelde. De compositie van Pelser vormde daarbij de rode draad van de voorstelling. Met haar altviool en stem creëerde ze een sfeervolle soundtrack die het verhaal voortdurend ondersteunde. Haar zang klonk breekbaar en intiem en mengde op natuurlijke wijze met het warme geluid van de altviool. Samen gaven ze de voorstelling een emotionele laag die de beelden en het poppenspel versterkte.
Het bijzondere was hoe snel je als publiek vergat dat je naar een pop zat te kijken. Langzaam ontstond er medeleven, alsof het personage werkelijk gevoelens en gedachten had. Dat is een groot compliment aan de makers: met relatief eenvoudige middelen wisten zij een wereld te creëren waarin je volledig werd meegezogen. De voorstelling was ontroerend, soms licht en speels, maar vooral betoverend.
Ruimte voor vernieuwing
Dat is één van de dingen waar Wonderfeel ieder jaar opnieuw in uitblinkt. Niet alleen prachtige concerten programmeren, maar ook ruimte bieden aan makers die durven experimenteren.
