Hoe is het nu met Team Thursday? Typografie die verder gaat dan leesbaarheid

Wil jij als grafisch ontwerper of student je skills naar een hoger niveau tillen? De Keep an Eye Graphic Matters Summer School biedt je de kans om een week lang te leren van de grootmeesters uit het vak, samen met deelnemers van over de hele wereld. In 2024 gaf Team Thursday een masterclass die in het teken stond van typografie.

Team Thursday is een Rotterdams grafisch ontwerpbureau, opgericht door Loes van Esch en Simone Trum. Loes: “We wilden allebei voor onszelf werken, maar niet in ons eentje. Tegelijk zagen we ook samenwerkingen mislukken, dus we begonnen klein, aan de keukentafel. Iedere donderdag.”

In drie dagen een boek

“Een boek maken in drie dagen? Dat moest lukken. Als studio ontwerpen we vaker boeken – projecten waar we vaak maanden, soms zelfs jaren, aan werken. Tijdens de Graphic Matters Summer School vonden we het juist tof om het in zo’n korte tijd te doen.
Iedere maker herkent de verlammende angst voor het lege blad. Je stelt het begin uit. Maar juist dan helpt het om gewoon te beginnen. Niet twijfelen. Niet oordelen. Gewoon doen. Want een schetsje – hoe gek of onbeduidend ook – kan zomaar leiden tot iets bijzonders of spannends waar je zelf ook door verrast wordt.”

Verder onder de foto

Iedere donderdag

“Simone en ik ontmoetten elkaar op ArtEZ in Arnhem. Een jaar na ons afstuderen, in 2008, volgden we een summerschool in Italië. Daar beseften we: we willen voor onszelf werken. Maar niet alleen.
We zijn heel verschillend, dus we twijfelden of dat zou werken. Bij anderen zagen we samenwerkingen op den duur mislukken, dus besloten we het eerst af te tasten.
Een jaar lang zaten we elke donderdag samen aan de keukentafel. Kleine opdrachten, inschrijvingen, ontwerpwedstrijden, naast ons andere werk. Dat werkte eigenlijk heel goed. We zijn echt een team. We benutten elkaars kwaliteiten. We werken zelfs in elkaars bestanden.
Om goed samen te werken moet je weten wat je aan elkaar hebt: duidelijke verwachtingen, gelijke ambities, een gedeeld doel.
En je hebt allebei doorzettingsvermogen nodig om een studio op te bouwen, om samen een eigen beeldtaal te ontwikkelen. En vooral: om het plezier erin te houden. In het werk, maar ook met elkaar.”

Veel kopjes koffie

“In het begin hebben we vooral veel oud-docenten en ontwerpers die we bewonderden gevraagd of we eens mochten langskomen. Een keertje koffie drinken? Als student of net afgestudeerde heb je een bepaalde gunfactor — mensen vinden het leuk om hun ervaringen te delen, iets te laten zien of gewoon even te praten.
Zo kwamen onze eerste opdrachten ook binnen. Eén van de eerste grote opdrachten kwam via Hansje van Halem, vroeger onze docent op de academie.

In onze tijd op de academie in Arnhem was de benadering van typografie vrij sober, met een duidelijke modernistische inslag. Functioneel, zonder franje – ornament was bijna een vies woord. Maar Hansje liet zien dat typografie óók avontuurlijk, beeldend, spannend en explosief kan zijn. Dat wilden wij ook.

Inmiddels zijn wij zelf een beetje van de ‘oudere’ generatie en vind ik het hartstikke leuk als studenten bij ons langskomen. Dat ik hoor waar ze nu op de academie mee bezig zijn.
Typografie is nu veel expressiever dan toen wij studeerden. En een vak als creative coderen (grafisch design, maar dan interactief en op een digitale manier) werd in onze studietijd niet gegeven. Wij werken graag samen met mensen die dat goed kunnen en waar we een goede klik mee hebben.”

Verder onder de foto

Leesbaarheid

Moet typografie altijd leesbaar zijn? “Ja. Nee. Nou ja… niet per se. Wij balanceren vaak op de grens tussen tekst en beeld, afhankelijk van het doel. Dat een tekst ook een beeld kan worden en een beeld een tekst.

We werken nu bijvoorbeeld aan een identiteit voor een biënnale. Daar gebruiken we een bewegend patroon dat soms ineens transformeert tot letters. Op Instagram moet dat wel goed leesbaar zijn. Daar wil je dat mensen de boodschap meteen begrijpen. Maar we ontwerpen ook objecten, zoals een sjaal, en dan mogen de letters juist wat mysterieuzer zijn. Dat vind ik zo leuk aan dit soort projecten: dat je binnen één project op allerlei manieren met typografie kunt spelen.”

Tactiliteit

“Materiaalonderzoek is een groot onderdeel van ons werk. Het gaat ons niet om het meest luxe papier, maar om het begrijpen van materialen – weten wat werkt en waarom.
Op een scherm kan iets er prachtig uitzien. Maar het fysieke proces daarna is minstens zo belangrijk.
Neem een boek. Je kunt het schitterend vormgeven in InDesign, maar uiteindelijk bepaalt het papier hoe de foto’s tot hun recht komen – en hoe het geheel aanvoelt als je erdoor bladert. Dat heeft invloed op hoe je werk overkomt.

We vinden het ook interessant om grafisch ontwerp te vertalen naar andere vormen, zoals textiel of keramiek. We duiken daar graag helemaal in en die zoektocht levert altijd weer verrassingen op.
Zo ontwierpen we een reeks gordijnen die we lieten weven in het TextielLab in Tilburg. We dachten: ontwerpen kunnen we, dus zo’n groot gordijn moet lukken. Maar dat bleek nog best een uitdaging. Hoe werk je met garens? De ene is dikker dan de andere en heeft weer andere eigenschappen. Hoe meng je die op een goede manier?”

Netwerk

“Als student groei je samen op met je omgeving. De mensen die nu naast je in de academiebanken zitten, zijn misschien wel je toekomstige opdrachtgevers of samenwerkingspartners. Toen ik zelf student was, stond ik daar totaal niet bij stil.
Je bent zo gefocust op je eigen ontwikkeling – wie ben ik, wat wil ik maken, hoe werkt het allemaal? En je moet ook gewoon keihard werken. Daar ben je al druk genoeg mee.

Toch is mijn tip: kijk ook goed om je heen. Wat maken je medestudenten in andere vakgebieden? Wat gebeurt er allemaal om je heen? En ook bij de docenten: wiens werk spreekt je aan, van wie wil je meer weten? Bouw vanaf nu al aan je netwerk – gewoon door nieuwsgierig te zijn.”