Voor de tiende keer een podium voor jong talent in Window of Opportunity

Met de start van de tiende editie kijken we terug op een succesvolle reeks van edities van Window of Opportunity, het jaarlijkse project waarbij jonge kunstenaars worden uitgenodigd een site-specific installatie te ontwikkelen voor het monumentale raam van het Singer Laren. Dankzij de prominente opstelling is het werk zichtbaar voor zowel museumbezoekers als voorbijgangers, waardoor het raam fungeert als openbaar podium voor nieuw en experimenteel talent. Het project is een samenwerking tussen Singer Laren, de Keep an Eye Foundation en Galerie Pouloeuff. Galerie Pouloeuff draagt jaarlijks kunstenaars voor, waaruit één kunstenaar wordt geselecteerd die de mogelijkheid krijgt een werk te maken in het raam van Singer Laren.
De kunstenaars krijgen een uitdagende opdracht: een werk maken dat zowel binnen als buiten overtuigt, krachtig genoeg is om op te vallen in de architectonische ruimte én aantrekkelijk is voor een breed publiek. “Ik vind het fantastisch dat ook deze mooie plek in Singer wordt verrijkt met een kunstwerk en al onze bezoekers kunnen genieten van het werk van jong talent,” aldus Evert van Os, algemeen directeur van Singer Laren.
Maar dan: déze editie met Vincent de Boer
Window of Opportunity maakt zich op voor een bijzonder moment: de tiende kunstenaar. Vincent de Boer presenteert grote kalligrafische werken in de Window of Opportunity. Een installatie die bestaat uit een papieren bos van waaruit we naar de kalligrafische beschildering op het raam kunnen kijken. En door aandachtig te observeren het verweven woord kunnen lezen. De 10 edities toont hoe Singer Laren de afgelopen jaren een platform heeft gecreëerd waar jonge makers ruimte krijgen om te experimenteren, het monumentale raam telkens opnieuw weten te herdefiniëren en het publiek te verrassen met vernieuwende perspectieven.
In zijn werk onderstreept De Boer de schoonheid van onze omgeving. Zijn atelier ligt midden in het bos. Hier werkt hij met volle concentratie aan het innoveren van zijn techniek. Dat doet hij onder andere door aandachtig het ritme van de natuur te observeren, te begrijpen en uiteindelijk al voelend te vertalen naar een eigen handschrift. “Een bos zit vol texturen. Wanneer is iets tekst, en wanneer textuur?” De Boer is gefascineerd door de tekeningen die overal in de natuur te vinden zijn: het patroon van de schubben op een vissenhuid of de structuur van boombast. Hij noemt ze “onverklaarbaar mooi”.





















