Jury Keep an Eye Kickstartprijs 2026: ‘Een buitengewoon origineel concept om verbinding tussen mensen te faciliteren’

Documentairemaker Hugo Drechsler: “Het idee kwam tijdens onze afstudeerfilm aan de Nederlandse Filmacademie. We maakten een documentaire over de broers Paul en Paul, twee grote mannen die al hun hele leven in Amsterdam-Noord wonen.

Een van die Pauls zag zijn buurt snel veranderen. Yuppenmoeders rijden op bakfietsen door zijn straat, een Syrische buurman woont naast hem. Hij vindt het interessant, maar weet niet hoe hij ermee om moet gaan. Die nieuwe buren lijken niet op hem. En hij niet op hen.

Dit speelt overal in de stad. Buren kennen elkaar niet meer. Werelden groeien uit elkaar. En toen schoot me iets te binnen: de rode Canta. Ik ben geobsedeerd door die wagentjes, van elke Canta die ik zie maak ik een foto.

Wat als je twee tegenpolen in zo’n klein karretje stopt? Je creëert het gevoel van met een wildvreemde in een lift staan: gedwongen in gesprek, ongemakkelijk bijna.” 

“De yuppen werken overdag en zijn ’s avonds met het gezin bezig. De oorspronkelijke Noorderling leeft een heel ander ritme. Wanneer raken die werelden elkaar nog? En omdat ze elkaar niet spreken, groeit de irritatie. 

Terwijl, als ze het gesprek wél aangaan, ontdekken ze misschien dat ze elkaar best aardig vinden of meer op elkaar lijken dan ze dachten. We hopen dat ze aan het einde van de dag die Canta uitstappen en denken: dat was eigenlijk best een aardige gast. 

Ja, het is idealistisch. Maar misschien dragen we zo een klein beetje bij aan meer saamhorigheid in de stad, en maken we tegelijkertijd een kleurrijk portret van Amsterdam en al zijn bewoners. Zes afleveringen, begin volgend jaar klaar, dat is het plan.” 

“Voor dit project werken we samen met componist Gregory Ney (winnaar van de Keep an Eye Filmscore Award 2023) en beeldend kunstenaar Pablo Cantatore. Hóé toevallig die naam. 

Pablo wil een sculptuur maken in het Noorderpark: een toren van op elkaar gestapelde Canta’s. Uit de ramen klinken audiofragmenten uit onze serie over gentrificatie. 

Want de Canta mag inmiddels niet meer op de pont, en parkeren kost tegenwoordig geld. Zo is dat kleine voertuigje een symbool geworden voor het volkse, het alledaagse dat langzaam uit de stad verdwijnt.”