Geen hokjes, maar wel muziek
De zesde editie van The Youngsters liet opnieuw horen hoeveel muzikaal talent er rondloopt bij de jong talent-afdelingen van het Conservatorium van Amsterdam. Binnen dit project, ondersteund door Keep an Eye, krijgen jonge musici de kans om buiten hun eigen discipline te werken en elkaar echt te ontmoeten in muziek. Samenwerking en experiment staan daarbij centraal. En juist dat maakt The Youngsters zo sterk.
Jazz, klassiek en pop komen samen op één podium. Dat levert een frisse, gelaagde en soms onvoorspelbare sound op. Precies dat maakt het spannend om naar te luisteren.
Deze editie stond in het teken van Kyteman, bekend om zijn mix van genres en energieke live-optredens. Zijn manier van werken, groot denken, invloeden samenbrengen en durven experimenteren, was duidelijk voelbaar in het concert. Niet alleen in wat er gespeeld werd, maar vooral in hoe er gespeeld werd. Open, nieuwsgierig en zonder angst om iets nieuws te proberen.
Onder leiding van trombonist en componist Kobi Arditi stond er een ensemble dat zichtbaar goed op elkaar was ingespeeld. Technisch zat het sterk in elkaar, maar wat vooral opviel was het luisteren. Echt luisteren. Naar elkaar, naar het moment en naar wat de muziek nodig had. Dat samenspel vormde de kern van het geheel.
Muziek ontstaat samen
Er werd constant geschakeld tussen stijlen, sferen en tempo’s, waardoor het concert nooit stilviel. Het ene moment klein en bijna fluisterend. Het volgende moment juist groots en meeslepend, met de volle groep in beweging. Die contrasten hielden het spannend en zorgden ervoor dat je als publiek steeds opnieuw werd meegenomen.
Binnen dat geheel kreeg iedereen de ruimte. Strijkers, blazers, zangers en de ritmesectie stapten om de beurt naar voren. Niet als losse solo’s, maar als onderdelen van een groter verhaal dat zich langzaam ontvouwde. Soms brachten ze een nieuw idee in gang. Soms zorgden ze juist voor een rustige, bijna intieme afsluiting na een energiek stuk.
Een van de meest opvallende onderdelen was het on the spot componeren. Muziek ontstond gewoon ter plekke, waar je als publiek bij zat. Onder begeleiding van Kobi Arditi werden musici uitgedaagd om actief mee te denken: wat kan hier nog bij, wat mist er, hoe kan dit verder groeien?
Die ideeën werden meteen uitgeprobeerd. Andere spelers haakten aan, namen het over en bouwden erop voort. Zo ontstond er een continu proces van maken, reageren en opnieuw vormgeven. Dat leverde spontane, spannende en soms verrassende momenten op die je niet kunt plannen.
Je ziet het ontstaan
Juist omdat alles live gebeurde, voelde het extra bijzonder. Je zag het gebeuren. Je hoorde het ontstaan. Ideeën werden in real time ontwikkeld, soms klein en fragiel, soms uitgroeiend tot iets groters dat de hele groep meenam.
Er zat veel energie in het spel, maar ook focus. Musici gaven elkaar ruimte en wisten precies wanneer ze die ruimte moesten nemen. Dat maakte het concert levendig, dynamisch en constant in beweging.
Samen Live Componeren bleek uiteindelijk meer dan alleen een titel. Het beschrijft precies wat er gebeurde op het podium. Muziek die ontstaat in het moment, gedragen door samenwerking en nieuwsgierigheid, en altijd in beweging blijft.
