Nieuws & media

Na drie spannende voorrondes voor vakjury en publiek zijn de halve-finalisten van de AKF Sonneveldprijs bekend. Zes ambitieuze grensverleggers met een doel, klaar om het land te veroveren. Tijdens de halve-finalistentournee werken zij verder aan hun programma’s en bereiden ze zich voor op de grote finales in De Kleine Komedie. Onder begeleiding van een professionele regisseur verfijnen zij hun zelfgeschreven voorstellingen, terwijl zij daarnaast verschillende AKF Keep an Eye Masterclasses volgen van gerenommeerde theatermakers.

Soms begint een nieuwe animatieserie niet in een studio of op een filmset, maar gewoon in een klaslokaal, met een schets in een notitieboek. Op vrijdag 30 januari was zo’n moment waarop die eerste ideeën ineens zichtbaar werden voor publiek. Studenten van de minor Development for Visual Storytelling presenteerden hier de projecten waaraan ze maandenlang hebben gewerkt: nieuwe verhalen die klaarstaan om hun weg te vinden richting de professionele animatiewereld. Wat begon als experiment en onderzoek, groeide uit tot pitches vol karakter, humor, stijl en ambitie. Een middag waarin je alvast een voorproefje kreeg van de makers en animatieprojecten die de komende jaren op festivals, online platforms en misschien zelfs in de bioscoop kunnen opduiken.

Tijdens This is not a cirus 2026 steeg het bloed ons (en hen …) naar het hoofd!
Vijf theaters in Amsterdam, één circusexplosie: This is not a circus van TENT (Huis voor hedendaags circus) vierde haar vijfde editie met circusvoorstellingen die putten uit oude wijsheden en hedendaagse circustechnieken. Van 27 tot en met 31 januari namen circuspioniers het publiek mee in hun val- en vliegwerk, koorzang en balanceer-acts, met onder meer de wereldpremière van The Kettle is Always On, de Nederlandse première van Mystica en het Amsterdamse debuut van de voorstelling Like a Clown.

TivoliVredenburg stond donderdagavond volledig in het teken van de nieuwste generatie jazzmakers. Tijdens de twaalfde editie van Keep an Eye The Records kwamen muzikanten, publiek en een vakjury samen voor een avond vol ontdekkingen, energie en muzikale vernieuwing. Een plek waar nieuw talent de ruimte krijgt om te experimenteren, grenzen te verleggen en een eigen geluid te laten horen en waar het publiek van dichtbij meemaakt hoe de toekomst van jazz vorm krijgt. Van avontuurlijke strijkensembles tot verhalende composities en elektronische soundscapes: de diversiteit aan stijlen maakte duidelijk hoe breed en levendig het huidige jazzlandschap is.

Het Galerie Pouloeuff Stipendium geeft kunstenaars elk jaar de ruimte om te groeien via een residentie en een daaropvolgende solo-expositie. De aanvragen waren dit keer opvallend divers: van makers die even wilden ontsnappen aan de exposatiedruk tot kunstenaars die juist nieuwe reeksen wilden ontwikkelen. Wat vooral opviel, was de sterke wens om nieuwe technische vaardigheden te leren. De jury prees het hoge niveau en de persoonlijke urgentie van de genomineerden, maar één aanvraag sprong eruit. Met een speelse dosis humor onderzoekt de winnaar maatschappelijke vragen over identiteit, hygiëne en de rol van de kunstenaar.

Nieuwe muziek ontstaat niet vanzelf. Daar is lef voor nodig. En ruimte. Met een gloednieuw residency-project geven Dag in de Branding en Keep an Eye  jonge componisten precies dat: de vrijheid om te experimenteren en hun eigen geluid te vinden. Een plek om te zoeken, te proberen, te falen en opnieuw te beginnen. Om te ontdekken hoe ideeën kunnen gaan klinken en grenzen te verleggen. Zo investeren Dag in de Branding en Keep an Eye samen in de toekomst van muziek. Nieuwsgierig, open en altijd in beweging.

Je loopt door de stad. Je denkt aan boodschappen, deadlines of waar je straks koffie gaat halen. En dan ineens: een animatie op een gevel, een interactieve vloer die op je stappen reageert, een tekenmuur waar iemand nét iets toevoegt. Geen museum, geen bioscoop, geen kaartje kopen. Gewoon buiten. Dat is het idee achter een nieuwe samenwerking tussen Playgrounds en Keep an Eye. Met Keep an Eye: Buitengewoon Talentvol brengen ze digitale kunst en jong talent voor het eerst samen de openbare ruimte in. Kunst verlaat het scherm, de stad wordt podium, en voorbijgangers veranderen ongemerkt in publiek, of zelfs medemakers.

Creatieve energie, uitwisseling en inspiratie vormen de kern van AIR Pastoe. Het programma brengt al jaren studenten van HKU Beeldende Kunst in direct contact met gerenommeerde kunstenaars, door hen tijdelijk een atelierplek midden in de academie te geven. Zo ontstaat een unieke leeromgeving waarin studenten van dichtbij ervaren hoe een professionele kunstenaarspraktijk eruitziet. Van idee en materiaal tot experiment, samenwerking en presentatie. Met de komst van Folkert de Jong als nieuwe resident voor de editie 2025–2026 belooft dit opnieuw een bijzondere periode te worden. Vijf maanden lang werkt hij tussen derde- en vierdejaars studenten, deelt hij zijn kennis en ervaring, en gaat hij samenwerkingen aan binnen lessen, excursies en exposities.

Deze recensie verschijnt iets later dan gepland. Niet uit artistieke overwegingen, maar gewoon omdat tijd soms sneller smelt dan sneeuwvlokken. Terwijl deadlines verdwenen als voetstappen in verse sneeuw, bleven de beelden van die avond hardnekkig rondzingen in het hoofd. Inmiddels zijn we weer bij de les. En dus alsnog aandacht voor De Notenkraker anno 2025 van DeDDDD: een jubileum, een afscheid, acht uitverkochte zalen. Én één voorstelling die we gelukkig wél op tijd hebben gezien. Sommige herinneringen verdienen immers hun moment, ook al komt dat moment net iets later dan bedoeld.

Het begint met een lijn. Een schets. Een idee dat weigert stil te blijven staan. Een hand die tekent, een computer die rendert, een wereld die vorm krijgt. Voor je het weet beweegt het, ademt het, knalt het van kleur, geluid en verbeelding. Animatie is allang niet meer alleen een genre. Het is een taal. Een manier om verhalen te vertellen die nergens anders passen. Om grenzen op te rekken, realiteiten te buigen en emoties tastbaar te maken. En precies daar ontstaat Kaboom. Een festival waar animatie niet alleen wordt bekeken, maar beleefd. Waar makers, publiek en industrie elkaar vinden. Waar nieuwe stemmen opstaan, experiment alle ruimte krijgt en films, installaties en VR-werelden je even uit de gewone werkelijkheid trekken.

Een goede foto trekt je aandacht. Een goed verhaal houdt je vast.
Bij Melkweg EXPO komen die twee al jaren samen. Hier draait het om beelden die blijven hangen, vragen oproepen en iets vertellen over de maker en de wereld eromheen. In een omgeving waar muziek, kunst en nachtleven moeiteloos door elkaar lopen, krijgt fotografie de ruimte om te groeien, te experimenteren en nieuwe richtingen in te slaan.
Melkweg EXPO is een plek waar kijken wordt aangemoedigd, maar waar ook wordt doorgevraagd. Waarom dit beeld? Wat wil je ermee zeggen? En hoe vertel je dat verhaal op jouw manier? Precies in die nieuwsgierige, open sfeer ontstaat ruimte voor ontwikkeling — van losse foto’s naar een eigen signatuur.

Niet alleen in de zomer, maar ook in de winter klinkt Jong Metropole op volle kracht. In slechts een paar dagen repetitietijd groeit een groep jonge musici uit tot een hecht orkest dat het land verovert. Met de jubileumtour “Icons of the ’70s & ’80s” bewees Jong Metropole opnieuw hoe energie, talent en samenwerking samenkomen in avonden die blijven hangen. Nostalgie krijgt een frisse laag: de hits van toen, gespeeld met de urgentie en branie van nu, precies dát maakt dit project zo aanstekelijk.

Als je op 27 november niet in het Rosa Spier Huis was, heb je echt iets gemist: zes singer-songwriters, één finale en een zaal die er helemaal klaar voor was. De Young Talent Award 2025 was compact, scherp en verrassend muzikaal, zo’n avond waarop je meteen snapt waarom jonge makers dit podium zo graag willen pakken.
Het was zo’n finale die vanzelf loopt: artiesten die precies weten wat ze willen neerzetten, een publiek dat direct aanhaakt en een energie die de hele avond blijft doorrollen.
Kortom: klein podium, grote avond.