“Passing on is een immersieve ervaring waarin je geblinddoekt, met koptelefoon op, het onbekende tegemoet loopt. Naar de rand van je leven, naar een ontmoeting met de dood. Gaandeweg neem je afscheid van de wereld zoals jij die kent.

Maar je doet het niet alleen. Je wordt begeleid door iemand wiens hand of arm je vast kunt houden. En andersom begeleid jij ook iemand naar diens einde. Passing on: een woordspeling die verwijst naar het estafettekarakter van de voorstelling. Je wordt uitgedaagd om steeds een stapje verder te gaan in het loslaten van controle, door een stem én soundscape waarmee de wereld om je heen langzaam afbrokkelt en uiteenvalt.”

“Het is belangrijk dat je beide kanten ervaart: hoe het voelt om op iemand te leunen én hoe het is om degene te zijn die meeloopt. Want is met elkaar meelopen in het leven soms niet het enige wat we kunnen doen en is dat misschien ook juist heel waardevol? ‘We’re all just walking each other home’, zoals spiritueel leider Ram Dass het zei.

De thematiek klinkt misschien zwaar, maar voor mij is de dood onlosmakelijk verbonden met liefde. Wie de dood omarmt als onderdeel van het leven, ontdekt eindeloze mogelijkheden om betekenis te vinden. De vraag die mij bezighoudt: hoe geven we de dood een plek in ons dagelijks leven zodat we vanuit onze sterfelijkheid zachter en milder naar elkaar kunnen kijken.”

“Voor het geluidsontwerp werk ik samen met Mathijs van Til, een componist die even goed thuis is in muziek als abstract geluidsontwerp. Die combinatie en het vermogen om daartussen te schakelen is precies wat ik zocht.

Deelnemers starten in een afgelegen duingebied op Oerol, Terschelling. De ervaring opent met muziek en omgevingsgeluiden die nog sterk aan deze wereld refereren, maar gaandeweg valt het uiteen. Het wordt kaler, abstracter, alsof je een soort niemandsland inloopt. Tot je bij de zee komt, die van nature iets draagt van het onbekende, van iets wat groter is dan jezelf.

Voor mijn voorstelling in première gaat, test ik het vaak uit, want het publiek is geen toeschouwer, maar heeft in mijn projecten altijd een centrale, actieve rol. Ik zie mijn werk veel meer als het vormgeven van de omstandigheden waardoor het voor de bezoeker een echte ervaring wordt. Pas dan kan het echt iets losmaken en geeft het je hopelijk nieuwe gedachten en inzichten.”

Meer interviews met winnaars van de Kickstartprijs:

In een Canta leer je je buurman kennen
Jouw buurt, ‘a Very Important Place’
Hoe maak je geluid zichtbaar?
‘We’re all just walking each other home’